Proces wytwarzania szkła weneckiego jest złożony.

Wykorzystuje się w nim technikę lampową (obecnie palnikową) do roztapiania krzemionki, a następnie nadawania kształtu w procesie ochładzania masy w określonym zakresie temperatur. W procesie używane są topniki (odtleniacze), plastyfikatory (np. tlenek sodu). W procesie produkcji stosuje się też sód do uzyskania nieprzejrzystej powierzchni, azotany lub arsen dla wyeliminowania pęcherzy oraz materiały nadające kolor (dodając związków miedzi lub kobaltu uzyskuje się kolor akwamarynowy, roztwory złota, jeśli chce się uzyskać kolor rubinowy).