Dzięki nim namierzają swoje ofiary poprzez zmiany w polu elektrycznym. Dziobak potrafi odbierać bodźce elektryczne z otoczenia, podobnie jak rekiny. Elektroreceptory znajdują się w skórze dzioba w specjalnych rowkach. Dziobak ustala źródło pola elektrycznego, porównując różnice w sile sygnału między różnymi receptorami. Świadczy o tym fakt, że w trakcie polowania porusza głową na boki i "oblicza" odległość do zdobyczy. Nie używa w czasie polowania ani węchu ani wzroku.
