Ciekawostki o dziobaku australijskim

Dziobak australijski

Najdziwniejszy ssak żyjący na Ziemi

Dziobak australijski jest przedstawicielem stekowców, będących brakującym ogniwem ewolucji pomiędzy gadami a ssakami. Jest gatunkiem endemicznym, żyjącym jedynie w Australii i w Tasmanii. Posiada dość surrealistyczny wygląd hybrydy powstałej z połączenia bobra, kaczki i wydry. Jest dowodem na ogromną moc ewolucji i natury w ogóle.
1.Dziobak australijski (Ornithorhynchus anatinus) jest gatunkiem ssaka z grupy stekowców.
Stekowce to rząd prymitywnych ssaków, które są jajorodne. Ich łacińska nazwa - Monotremata nawiązuje do faktu, że ich układ pokarmowy, wydalniczy i rozrodczy mają wspólne ujście w steku (cloaca). Praktycznie wszystkie znane stekowce zamieszkują Australię, Tasmanię i Nową Gwineę. Tylko dwa gatunki tych zwierząt dotrwały do czasów współczesnych: kolczatka australijska i dziobak australijski.
2.Stekowce są brakującym ogniwem pomiędzy gadami a ssakami.
Od gadów oddzieliły się w mezozoiku (200-160 mln lat temu). Zamieszkiwały superkontynent Gondwany (południowy superkontynent, którego nazwa pochodzi od północnego rejonu Indii. W jego skład wchodziły dzisiejsze: Ameryka Południowa, Afryka, Indie, Australia, Antarktyda i południowo-wschodnia część Azji oraz Zelandia i Madagaskar). Skamieniałe kości stekowców znajdowane były nie tylko w Australii, ale też w Ameryce Południowej. Były większe, niż te żyjące obecnie, mogły osiągać nawet metr długości.
3.Rodzina dziobakowate, do których należy dziobak australijski, pojawiła się w Australii około 15 mln lat temu.
Obecnie dziobaki żyją na wschodnim wybrzeżu Australii i na Tasmanii.
4.Są endemitami i zwierzętami półwodnymi.
Środowiskiem naturalnym dla dziobaka jest woda, pływa w małych, mętnych rzekach i strumieniach. Spotkać go jednak można również na tasmańskich wzgórzach, w Alpach Australijskich, w tropikalnych lasach równikowych u wybrzeży Queensland oraz w północnej części Półwyspu York.
5.W Europie usłyszano o dziobaku w 1798 roku, kiedy to drugi gubernator Nowej Południowej Walii John Hunter, wysłał do Wielkiej Brytanii futro upolowanego przez Aborygenów dziobaka.
Brytyjscy naukowcy nie uwierzyli w autentyczność okazu, przypuszczano nawet, że został on spreparowany przez niezwykle uzdolnionego azjatyckiego taksydermistę, poprzez przyszycie kaczego dzioba do ciała bobra.
6.Pierwszy opis zwierzęcia sporządził George Shaw, określając go jako najniezwyklejszy okaz ssaka.
Zwierzęciu nadano oficjalną naukową nazwę Ornithorhynchus anatinus, co oznacza po grecku "ptasi pysk", a od łacińskiego przymiotnika anatinus - "kaczy". Polska nazwa "dziobak" pojawiła się w "Krotkim rysie historyi naturalney" z 1829 roku autorstwa Franciszka Kuberskiego i przyjęła się w polskim piśmiennictwie.
7.Dziobak jest niewielkim zwierzęciem, o którym można powiedzieć, że symbolizuje różnorodność.
Długość jego ciała wynosi od 45-60 cm (samce 45-60 cm, a samice 43 cm). Jego waga natomiast waha się od 1 do 2,4 kg. Ciało dziobaka i płaski "bobrowaty" ogon pokryte są gęstym brązowym futrem zatrzymującym ciepło. Futro wykazuje zdolność do fluorescencji w intensywnym kolorze zielonym i niebieskim. W ogonie magazynowany jest tłuszcz jako zapas energii (podobnie jak u diabła tasmańskiego).
8.Posiada charakterystyczny kaczy dziób, który jest duży i miękki.
Nie pełni on roli jamy ustnej, jest organem zmysłowym, usta natomiast znajdują się pod nim. Na grzbiecie dzioba umiejscowione są nozdrza. Oczy i uszy dziobaka umieszczone są w rowku, z tyłu nozdrzy. Podczas pływania rowek ulega zamknięciu. Wejście kanału słuchowego znajduje się u podstawy czaszki.
9.Na stopach dziobak posiada błonę pławną.
Jest ona większa na przednich łapach i tworzy kierujące się w tył fałdy, gdy zwierzę idzie po lądzie. Nogi dziobaka ułożone są po bokach ciała, i jest to cecha gadzia tego zwierzęcia, ponieważ ssaki mają nogi pod tułowiem. Inną gadzią cechą jest to, że po lądzie dziobak stąpa na kościach palców, dzięki czemu nie uszkadza błony pławnej. Gdy przemieszcza się wolno, jego tułów dotyka podłoża. Unosi ciało wówczas, gdy się spieszy.
10.Temperatura ciała dziobaka wynosi około 32 stopni, co jest raczej niespotykane u innych ssaków, osiągających temperaturę około 37 stopni.
Przypuszcza się jednak, że nie jest to ogólna cecha tych zwierząt, a cecha adaptacyjna, wynikająca z konieczności przystosowania się do warunków środowiska, w którym przebywają.
Dziobak australijski
Znaleźliśmy 31 ciekawostek na temat dziobaka australijskiego

Przeczytaj również

Ciekawostki o tygrysach Ciekawostki o Pleszce zwyczajnej Ciekawostki o owadach Ciekawostki o Tyranozaurach Ciekawostki o Rzekotce drzewnej

Rozerwij się trochę!

Lubisz quizy? My lubimy, dlatego wraz z portalem FunQuiz.pl zapraszamy do łączenia przyjemnego z pożytecznym.

Quizy o zwierzętach Quizy z wiedzy ogólnej