Przylga to adhezyjna wypustka, dzięki której mucha może poruszać się po ścianach wykorzystując tzw. siły Van der Waalsa. Efekt ten polega na wzajemnym przyciąganiu się elektronów i jąder w cząsteczkach a dokładnie między dipolem trwałym a indukowanym wzbudzanym przez cząsteczki budujące przylgi.