Po upadku w 1291 roku Królestwa Jerozolimy, templariusze pozbawieni siedziby, przenieśli się na Cypr (kupili wyspę od króla Anglii Ryszarda I Lwie Serce), a następnie po odsprzedaniu rok później Cypru byłemu królowi Jerozolimy, Gwidonowi de Lusignan, przenieśli się do Francji.

Templariusze coraz bardziej zajęci sprawami gospodarczo-finansowymi oraz polityką, całą swoją działalność przenieśli do państw Europy zachodniej (wielki mistrz Jakub de Molay i dostojnicy zakonu jeszcze przebywali na Cyprze), główną ich bazą stała się Francja. Tutaj zakon posiadał największe ze swoich europejskich posiadłości (około 80 ufortyfikowanych klasztorów i zamków). We Francji także zakon miał duży wpływ na sprawy skarbowe królestwa, gdyż król Francji Filip IV był zadłużony u templariuszy. Jeden z dostojników zakonu, Hugo de Pairaud, został w 1304 roku mianowany generalnym poborcą dochodów królewskich.