Ciekawostki o Templariuszach

Templariusze
Znaleźliśmy 33 ciekawostki na temat Templariuszy

Zakon Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona

Historia Zakonu Ubogich Rycerzy Chrystusa i Świątyni Salomona, zwanych templariuszami rozpoczyna się w 1119 roku, kiedy to dziewięciu francuskich rycerzy złożyło śluby ubóstwa, czystości i posłuszeństwa aby w zamian za odpuszczenie grzechów strzec dróg i gościńców przed rabusiami oraz dbać o bezpieczeństwo pątników. Przebywając w Ziemi Świętej walczyli z Saracenami, szukali skarbów, manuskryptów i świętych ksiąg, a przede wszystkim skutecznie pomnażali majątek, nie tylko w sensie finansowym. Czerpali także wiele z wiedzy Wschodu, z dorobku antyku i współpracy z muzułmanami. Doskonale opanowali sztukę finansjery, poznali nauki ścisłe - fizykę, matematykę, a także rolnictwo. Ich oddziaływanie na Europę trwało blisko dwieście lat.

1
Zakon templariuszy był katolickim zakonem rycerskim, działającym od XII do XIV wieku.
Powstał prawdopodobnie w 1118 roku (według innych źródeł w 1119 lub 1120), kiedy Hugo de Payens, francuski krzyżowiec z Szampanii, pierwszy wielki mistrz zakonu templariuszy wraz z towarzyszami złożyli przed partiarchą Jerozolimy śluby ubóstwa, czystości, posłuszeństwa i walki za wiarę według reguły cysterskiej, której twórcą był Bernard z Clairvaux. Zobowiązali się też do obrony pielgrzymów i szlaków pielgrzymkowych.
2
Od króla Jerozolimy, Baldwina II, otrzymali przebudowany na kościół meczet Al-Aksa, usytuowany na wzgórzu świątynnym.
Ofiarował im także na kwaterę część swojego pałacu stojącego nieopodal.
3
W 1129 roku na synodzie w Troyes, któremu przewodniczył m.in. Bernard z Cairvauxs, templariusze konstytuowali się jako zakon i otrzymali regułę zakonną, opierająca się na regule cysterskiej.
Ich sentencją stało się powiedzenie "Memento Finis" - pamiętaj o końcu.
4
Łacińska reguła zakonna templariuszy składała się z siedemdziesięciu dwóch artykułów.
Precyzowały one obowiązki religijne i wojskowe braci zakonnych, porządek dnia zakonnego, doczesne własności, hierarchię zakonu i posłuszeństwo.
5
Papież Eugeniusz III nadał templariuszom w 1147 roku godło czerwonego, osmiokątnego krzyża - symbolu męczeństwa - które zakonnicy nasili na białym habicie.
W tym samym czasie przetłumaczono też na język francuski łacińską regułę zakonną i wprowadzono zmiany niektórych regół, jak np. rezygnacja z nowicjatu.
6
Nazwa zakonu - templariusze - pochodzi od łacińskiego słowa "templum", oznaczającego świątynię.
Nazwa wzięła się od ich siedziby, znajdującej się w pobliżu dawnej świątyni Salomona w Jerozolimie.
7
Zakon posiadał swoje motto, którym się kierował, pieczęć, flagę i strój zakonny identyfikujący zakon.
Motto templariuszy, które stanowiło pierwsze słowa Psalmu 115,1 brzmiało: "Nie nam, Panie, nie nam, lecz Twemu imieniu daj chwałę".
8
Pieczęć templariuszy nosiła napis: SIGILLUM MILITUM CHRISTI  - Pieczęć Wojowników Chrystusa.
Przedstawiała ona dwóch uzbrojonych rycerzy na jednym koniu. Nie wiadomo jakie było jej znaczenie, istnieją na ten temat trzy hipotezy. Jedna z nich mówi, że przedstawienie dwóch jeźdźców na jednym koniu mogło oznaczać ślub ubóstwa przy wejściu do zakonu. Inna wskazuje na symbol ducha braterstwa, a kolejna, że ci dwaj rycerze są jedną osobą - raz jako wojownik i raz jako mnich.
9
Pieczęć zakonu została wykorzystana w akcie oskarżenia w czasie aresztowania templariuszy za panowania króla Francji, Filipa IV Pięknego.
Templariuszy wówczas oskarżono o herezję, a pieczęć potraktowano jako dowód praktyk homoseksualnych.
10
Początkowo znakiem identyfikacyjnym zakonu był biały płaszcz noszony na białym habicie.
Później, z okazji II wyprawy krzyżowej w 1147 roku, na lewym ramieniu płaszcza pojawił się nadany przez papieża Eugeniusza III czerwony krzyż, początkowo równoramienny, później przekształcony w łapowy. W historii zakonu stosowane były także krzyże laskowane ( krzyż jerozolimski - w jego kątach umieszczone były cztery małe krzyże greckie).