W końcu epoki lodowcowej zniknęli olbrzymi roślino- i mięsożercy i niedługo potem pojawiły się gatunki roślin, które mogły się przystosować do nowych wymagających warunków.

Były to głównie drzewa iglaste: świerki, sosny, limby, jodły syberyjskie, modrzewie. Pojawiły się także drzewa liściaste - najczęściej drobnolistne: brzozy, osiki, olsze, jarzęby. W ciągu następnych tysiącleci zaczęły pojawiać się inne gatunki drzew, jak wiązy, dęby, jesiony, graby, lipy. I to właśnie te gatunki są dziś charakterystyczne dla Puszczy Białowieskiej i to one kształtują jej wygląd. Puszcza cały czas ulega przeobrażeniom, w zależności od warunków klimatycznych i hydrologicznych - powoli zanikaja lasy o charakterze syberyjskim na korzyść środkowoeuropejskich.