Ludność, która postanowiła założyć miasto w pobliżu rzeki świadoma byli korzyści płynących z takiego położenia.

Wykopaliska archeologiczne i rekonstrukcje komputerowe potwierdzają, że życie w Mohendżo Daro było wygodne i spokojne. Łagodny klimat, żyzna gleba oraz lokalizacja na skrzyżowaniu szlaków handlowych przyczyniły się do szybkiego rozwoju i rozkwitu miasta.  Miejscowi zajmowali się rolnictwem, uprawiali pszenicę, jęczmień, sezam, daktyle i bawełnę. Bogate zbiory i korzystna lokalizacja umożliwiały mieszkańcom wymianę swoich towarów na różne inne surowce, jak metal, kamienie szlachetne, oraz przyprawy z Azji Środkowej, Afganistanu, Persji, południowych Indii. Wszystko toczyło się wspaniale, do pewnego momentu - niespodziewanie nastąpiła jakaś katastrofa.