Tylko część zmagazynowanej broni na czas dotarła do oddziałów bojowych.

W rezultacie, w momencie wybuchu powstania, na około 36 500 zmobilizowanych, faktycznie uzbrojonych powstańców było 1500-3500. Oznacza to, że na 25 powstańców tylko jeden był uzbrojony. Ci którzy nie posiadali broni palnej, na polecenie pułkownika "Montera" zaopatrzyli się w siekiery, kilofy, łomy i jako siły pomocnicze wspomagali grupy szturmowe. Gdy przed wybuchem powstania padały uwagi, że powstańcy nie mają broni, odpowiadano "to sobie zdobędą".