Liczne przywileje królewskie, a także autonomia wewnętrzna nadana przez monarchów, pozwalały Tatarom na przestrzeni wieków zachować religię, kulturę i tradycje.

Tatarzy w XIV wieku przyjęli sunnicką wersję islamu. Tatarska wersja islamu różni się nieco od dominującej na Bliskim Wschodzie (głównie ze względu na długotrwałe wpływy katolicyzmu). Pozwolono im zawierać związki małżeńskie z chrześcijanami, co było wówczas rzadkością w Europie. Konstytucja 3 Maja z 1791 r. nadała Tatarom reprezentację w polskim Sejmie.

Chociaż do XVIII w. Tatarzy przyjęli lokalny język, przetrwała religia islamska i wiele tradycji tatarskich (np. składanie ofiar z byków w ich meczetach podczas głównych świąt religijnych). Doprowadziło to do powstania charakterystycznej kultury muzułmańskiej, w której elementy muzułmańskiej ortodoksji zmieszane z tolerancją religijną tworzyły stosunkowo liberalne społeczeństwo - np. kobiety u Tatarów Lipka tradycyjnie miały takie same prawa i status jak mężczyźni i mogły uczęszczać do szkół.