Jeszcze w XIX wieku w noc zaduszkowa starano się nie opuszczać domu, nie udawać w podróż, nie odwiedzać sąsiadów, w obawie przed czyhającymi zewsząd duchami.

Zamykano w tę noc karczmy, zabroniony był śpiew i muzyka, a do kościołów nawet się nie zbliżano, gdyż zamiast księdza, mszę odprawiały dusze zmarłych księży dla innych zmarłych. Stąd wziął się zwyczaj nie zamykania drzwi do kościoła w tę noc.