Osoby z wyższych klas oraz osoby uzdolnione i dzieci władców podbitych plemion i państw były nauczane przez specjalnie do tego szkolonych uczonych nazywanych Amawtakuna. W klasach niższych obowiązek szkolenia młodych spoczywał w rękach ich przodków. Edukacja na całym terytorium Inków była społecznie dyskryminująca, nie dopuszczała zwykłych ludzi do formalnej edukacji, jaką otrzymywali członkowie rodziny królewskiej. Amawtakuna dbali jednak o to, by ludność uczyła się języka keczua, na podobnej zasadzie jak Rzymianie propagowali łacinę w całej Europie.
