Wielki mistrz wybierany był większością głosów przez kolegium złożone z trzynastu elektorów. W sprawach ważnych mistrz podejmował decyzję po zasięgnięciu rady kapituły, w skład której wchodzili: seneszal (najwyższy rangą dostojnik świecki w państwie Franków), marszałek, szatny, komandor Królestwa Jerozolimskiego, Komandor Grodu Jeruzalem, komandor Akki, komandor Trypolisu i komandor Antiochii. Zastępcą wielkiego mistrza był seneszal, odpowiedzialny za zaopatrzenie i gospodarkę zakonu.