W Paryżu Hemingway poznał Gertrudę Stein, Jamesa Joysa oraz Ezrę Pounda, artystów, którzy pomagali młodym artystom rozwijać karierę.

Gertruda Stein, jedna z ważniejszych autorek modernizmu, stała się mentorką Hemingwaya. Wprowadziła go w środowisko artystów i pisarzy emigracyjnych dzielnicy Montparnasse, których nazywała "straconym pokoleniem". Nazwą tą określała pokolenie amerykańskich pisarzy, którzy dorastali podczas I wojny światowej. Hemingway spopularyzował ten termin, używając go w jednym z dwóch kontrastujących epigrafów jego debiutanckiej powieści "Słońce też wschodzi", wydanej w 1926 roku. Gertrude Stein do "straconego pokolenia" zaliczała takich artystów jak m.in: Francis Scott Fitzgerald, T.S. Eliot, James Joyce, Sherwood Anderson, John Dos Passos, John Steinbeck, William Faulkner, Isadora Duncan, Abraham Walkowitz, Franz Kafka, Henry Miller, Aldous Huxley, Erich Maria Remarque, oraz kompozytorów: Prokofiewa, Gershwina, Coplanda i in.