W momencie powstania Hala była obiektem o największej rozpiętości kopuły na świecie - 65 metrów średnicy - większej niż Panteon w Rzymie czy Hagia Sophia w Stambule.

Wysokość samej Hali Stulecia to 42 metry. Szerokość wnętrza hali wynosi 95 m, a dostępna powierzchnia wynosi 14 tys. m2. Oprócz centralnej hali budynku zaplanowano jeszcze 56 innych pomieszczeń wystawienniczych i obszerne kuluary. Całość obliczona była na 10 tys. osób.

Tuż przed oddaniem budowli Max Berg poprosił swoich pracowników, aby odkręcili rusztowanie. Oni nie chcieli się na to zgodzić, gdyż byli przekonani, że po usunięciu rusztowań kopuła runie. Max Berg poprosił więc jednego z przechodniów, wręczając mu złotą markę, aby ten odkręcił jedną ze śrub w rusztowani, co przechodzień uczynił. 

Okazało się, że kopuła nie spadła, a Hala Stulecia nie zawaliła się - stoi już ponad 100 lat.

W trakcie budowy Hali, na otaczających ją terenach, wybudowano liczne obiekty wystawowe, w tym Pawilon Czterech Kopuł, na którego wewnętrznym dziedzińcu znajdowała się fontanna z rzeźbą przedstawiającą grecką boginię Atenę (nie zachowała się do dzisiejszych czasów), Pergolę w kształcie połowy elipsy, usytuowaną wokół  sztucznego stawu z fontanną i ogrody reprezentujące różne style: karoliński, gotycki, renesansowy, barokowy i empirowy. Spośród ogrodów specjalną egzotyczna roślinnością wyróżniał się Ogród Japoński, który jako jedyny przetrwał do dziś.