Zarzucano jej rozrzutność, brak umiejętności gotowania, niezrównoważenie psychiczne. To ostatnie chyba nie było bezpodstawne, gdyż Celina Mickiewiczowa w 1838 roku uznała się za wieszczkę oraz wcielenie Matki Boskiej. Twierdziła, że posiada moc uzdrawiania. Stan zdrowia małżonki wieszcza pogarszał się i ostatecznie Mickiewicz oddał ją do szpitala dla obłąkanych w Vanves. Ze szpitala uwolnił ją Andrzej Towiański, pod którego wpływem Celina pozostała już do końca życia.
