Ciekawostki o bobrach

Jedne z największych gryzoni na świecie

Bobry
Bobry to niezwykle pożyteczne zwierzęta, które śmiało nazwać można najlepszymi naturalnymi inżynierami. Choć coraz częściej określa się je mianem "szkodniki", to są one naszymi największymi sprzymierzeńcami w walce z suszą. Rocznie wykonują one prace retencyjne, których wartość jest ogromna. Bobry budują tamy, które są naturalnym sposobem na gromadzenie wody, spłycanie fali powodziowej, stabilizowanie poziomu wód gruntowych i oczyszczanie wody.
1.Bobry to rodzaj ssaków (Castor) z rodziny bobrowatych (Castroidae).
Rodzaj ten obejmuje gatunki występujące w Eurazji i Ameryce Północnej.
2.Do rodzaju Castor (bóbr) należą dwa żyjące współcześnie gatunki: Castor fiber - bóbr europejski i Castor canadensis - bóbr kanadyjski.
Należą też dwa gatunki wymarłe: Castor californicus i Castor veterior.
3.Bóbr europejski i bóbr kanadyjski są ze sobą blisko spokrewnione, w przeszłości uważano je za jeden gatunek.
Wyglądem są bardzo do siebie zbliżone, różni je genetyka, a mianowicie ilość chromosomów. Bóbr kanadyjski ma ich 40, a bóbr europejski 48, co powoduje, że oba gatunki nie mogą się krzyżować.
4.Bóbr europejski zwany jest także bobrem zwyczajnym, rzecznym lub wschodnim.
Uważany jest za największego gryzonia Eurazji, bowiem masa jego ciała wynosi około 29 kg, a długość do 110 cm.
5.Budowa ciała bobrów ułatwia im pływanie i nurkowanie.
Posiadają masywny, opływowy tułów, który praktycznie bez zaznaczonej szyi łączy się z głową. Tułów bobrów europejskich jest nieco bardziej smukły niż u bobrów kanadyjskich, u których również klatka piersiowa jest szersza. Przednie łapy bobrów są chwytne, natomiast masywne, silne tylne łapy zakończone są palcami połączonymi błoną pławną.
6.Głowa bobrów jest krótka, z ciemnymi, niewielkimi małżowinami usznymi i położonymi blisko siebie małymi, wypukłymi oczami.
Oczy bobrów wyposażone są w trzecią, przezroczystą powiekę, która chroni oko podczas nurkowania. Kanały uszne i nosowe w czasie nurkowania zasłaniane są fałdami skórnymi, a otwór gębowy zamyka się szczelnie dzięki rozdwojonej górnej wardze i szerokiej diastemie. Podczas pływania nos, oczy i uszy bobrów znajdują się w jednej płaszczyźnie utrzymywanej ponad powierzchnią wody.
7.Ogony bobrów są duże, owalne, spłaszczone, z lekko zaostrzonym końcem, pokryte czarnymi, zrogowaciałymi łuskami, spomiędzy których wyrastają rzadkie włosy.
Bobry europejskie maja nieco węższe ogony. Ogon pełni funkcję steru podczas pływania i jest dla bobra naturalną podporą podczas pobytu na lądzie. Jest też naturalnym magazynem tłuszczu i organem termoregulacyjnym organizmu.
8.Bobry obu płci posiadają w dwóch wnękach pod skórą, między miednicą a nasadą ogona, dwa gruczoły przyodbytowe (analne) i dwa worki strojowe (gruczoły prepucjalne).
Żółtawa wydzielina worków strojowych (kastoreum) służy zwierzętom do natłuszczania futra i, w połączeniu z moczem, do zaznaczania swojego terytorium. Aromatycznym składnikiem tej wydzieliny jest przede wszystkim kastoramina. Roztwory kastoreum (podobnie jak ambra) są utrwalaczami zapachu w perfumach oraz stanowią dodatek zapachowy do mydeł i pudrów. Wydzielina gruczołów przyodbytowych pomaga przy wzajemnym rozpoznawaniu się osobników.
9.Skóra bobrów pokryta jest gęstym, miękkim i błyszczącym futrem.
Futro jest tak gęste, że na jednym centymetrze kwadratowym skóry wyrasta 12-23 tys. włosów. Składa się z włosów puchowych i okrywowych, które tak są zbudowane, że podczas nurkowania w futrze zamknięte jest powietrze, dzięki czemu bobry zyskują dodatkową warstwę izolacyjną i większą wyporność.
10.Umaszczenie bobrów zależy od rejonów występowania zwierząt.
Może ono być czarne, przez odcienie brązu do jasnego. Ciemniejsze ubarwienie jest typowe dla bobrów z rejonu Skandynawii czy Syberii, a jaśniejsze dla zamieszkujących tereny południowe, jak Mongolia. Umaszczenie czarne jest cechą recesywną. W Polsce występują równolegle osobniki czarne i brązowe. Bobry kanadyjskie mają barwę czerwono- lub czarnobrązową.
11.U bobrów nie występuje dymorfizm płciowy.
Zewnętrzne organy płciowe znajdują się w pseudokloace.
12.Bobry są zwierzętami rodzinnymi i zasadniczo monogamicznymi. Dopiero po śmierci partnera szukają nowego.
Samice i samce pełną dojrzałość osiągają w 3 roku życia. Rozmnażają się raz w roku, ciąża trwa 105-107 dni, a bobrzęta rodzą się pomiędzy kwietniem a czerwcem. W miocie rodzi się od 2 do 6 młodych (u bobra kanadyjskiego 1-4), które są dość samodzielne, od razu po urodzeniu widzą, a po 24 godzinach od narodzin potrafią pływać. Matka karmi je mlekiem przez 90 dni, choć już w drugim tygodniu życia zaczynają przyjmować pokarm roślinny. Z rodzicami młode zostają do 2 roku życia, po czym szukają własnego terytorium.
13.Bóbr europejski żyje około 30 lat, a kanadyjski od 10 do 19 lat.
Bobry żyjące w ogrodach zoologicznych mogą osiągać wiek od 35 do 50 lat.
14.Bobry aktywne są w nocy, a szczyt ich aktywności przypada między godziną 22 i 23.
W ciągu dnia czas spędzają w norach, gdzie śpią i odpoczywają.
15.Bobry zimują we wspólnej komorze nory lub żeremiu, konstrukcji ochronno-lęgowej bobrów, zbudowanej w jamie wyrytej w stromym brzegu, lub na podwyższeniu, w obszarze zabagnionym.
Żeremia budowane są z gałęzi drzew, miękkiej roślinności i mułu. Do ich wnętrza bobry dostają się umieszczonym pod wodą wejściem lub kilkoma wejściami. Dachy żeremi wystają ponad poziom wody. Żeremia osiągają 1 do 3 m wysokości i średnicę do 12 m. Aby lepiej zasłonić wejścia do żeremi, bobry budują tamy, by podnieść poziom wody. Większa głębokość ułatwia swobodne pływanie, nurkowanie i przenoszenie materiałów. Największa tama na świecie zbudowana przez bobry, licząca 850 m długości, znajduje się w Kanadzie na południowym krańcu Buffalo National Park. Druga, o długości 652 m mieści się w amerykańskim stanie Montana.