W 1992 roku wyreżyserował film akcji "El Mariachi" , który odniósł ogromny komercyjny sukces. Film ten stanowił pierwszą częścią sagi, która stała się znana jako Trylogia Meksykańska Roberta Rodrigueza - "Desperado" i "Pewnego razu w Meksyku".
Jest także twórcą serii "Spy Kids , "Przygód Sharkboya i Lavagirl w 3-D", "Planet Terror", "Maczety", "We Can Be Heroes", a także wyreżyserował "Wydział" i "Alita: Battle Angel".
Jest jednym z najbardziej rozpoznawalnych amerykańskich aktorów charakterystycznych, znanym z wszechstronnych ról w komediach, dramatach i produkcjach animowanych.
Sławę przyniosła mu rola męża tytułowej bohaterki sitcomu "Roseanne". Następnie zagrał w horrorze „Arachnofobia”, w komedii romantycznej „Urodzeni wczoraj” , biograficznym filmie „Babe”, thrillerze "Operacja Argo", horrorze "Kong: Wyspa Czaszki".
W 1994 roku zagrał Freda Flinstone’a w głośnej komedii „Flinstonowie”.
Jedne z ostatnich filmów z jego udziałem, to komedia „Evan Wszechmogący” i produkcja braci Wachowskich „Speed Racer” .
Państwową Szkołę Dramatyczną w Krakowie ukończył w 1948 roku. Przez wiele lat należał do zespołu Starego Teatru. Do historii polskiego teatru wszedł przede wszystkim rolą Hirsza Singera w spektaklu "Ja jestem Żyd z Wesela", który wystawiany był ponad sześćset razy.
W filmach grał najczęściej w rolach drugoplanowych. Wielką kreację, fabrykanta Zukera, ekranowego męża Kaliny Jędrusik , stworzył w filmie "Ziemia obiecana" w reżyserii Andrzeja Wajdy.
Był wykładowcą krakowskiej PWST. Jego uczniami byli między innymi: Anna Seniuk, Teresa Budzisz-Krzyżanowska, Jan Nowicki.
Prowadził badania w dziedzinie biochemii i dietetyki. Był jednym z prekursorów nauki o witaminach. Jego badania pokazały, że sama dieta oparta na białkach, tłuszczach i węglowodanach nie wystarcza do utrzymania zdrowia.
W 1929 roku otrzymał Nagrodę Nobla w dziedzinie fizjologii lub medycyny za wyodrębnienie witaminy A.
Jego odkrycia zmieniły sposób rozumienia odżywiania, doprowadziły do rozwoju suplementacji witaminowej, uruchomiły badania nad chorobami niedoborowymi.
Jest najwybitniejszym przedstawicielem francuskiej operetki.
Jego kariera rozpoczęła się wraz z napisaniem operetki „Pepito”. Później powstały: "Orfeusz w piekle" , "Piękna Helena", "Sinobrody", "Życie paryskie" , "Wielka księżna Gerolstein".
Jego największym dziełem była opera oparta na fantastycznych opowiadaniach Ernesta Teodora Amadeusza Hoffmana zatytułowana „Opowieści Hoffmana”.
Był synem króla Szwecji Jana III Wazy i polskiej królewny Katarzyny Jagiellonki, wnukiem króla Zygmunta Starego i królowej Bony oraz siostrzeńcem ostatniego Jagiellona, Zygmunta Augusta.
W roku 1587, po śmierci Stefana Batorego, został wybrany na króla Polski.
Był wszechstronnie wykształcony, władał biegle pięcioma językami, interesował się malarstwem, złotnictwem, architekturą, grał na klawikordzie. Był mecenasem sztuki, zgromadził obrazy mistrzów weneckich i flamandzkich, tworząc w ten sposób pierwszą galerię w Polsce.
W 1592 roku przejął tron Szwecji - panował do 1599 roku, ale zachował tytuł do śmierci w roku 1632.
W 1596 roku przeniósł stolicę Polski z Krakowa do Warszawy, co do dziś upamiętnia kolumna z jego pomnikiem przed Zamkiem Królewskim w Warszawie.
Za jego panowania doszło do kilku sukcesów zbrojnych: zwycięstw pod Kłuszynem , Chocimiem i Smoleńskiem , a także do trwającego w latach 1610-1612 zajęcia Moskwy.