Z obozu został wyratowany przez nieznajomą katolicką zakonnicę, która błagała Niemców w jego imieniu. Po uwolnieniu, on i Janina uciekli z miasta i osiedlili się w podkrakowskiej wsi.
Zaraz po wojnie Miłosz wydał swój czwarty tomik poezji "Ratunek", w którym skoncentrował się na swoich przeżyciach wojennych. Zawarł w nim niektóre z jego najbardziej chwalonych dzieł, w tym dwudziestowierszowy cykl "Świat" oraz cykl "Głosy ubogich". Tom zawierał także niektóre z jego najczęściej antologizowanych wierszy, m.in. "Pieśń o końcu świata", "Campo di Fiori" czy "Biedny chrześcijanin patrzy na getto".
