W kaplicy Jedenastu Tysięcy Dziewic, usytuowanej przy południowej nawie obejścia prezbiterium, znajduje się zespół trzech gotyckich rzeźb przedstawiających Chrystusa na krzyżu oraz stojących obok, Marii i Jana Ewangelisty - Grupa Ukrzyżowania.

Rzeźby pochodzą z pierwszej połowy XV wieku. Nie wiadomo kto je wykonał, ale realizm gdańskiego wizerunku ukrzyżowanego Chrystusa zdobył sławę dzięki legendzie o nieznanym twórcy krucyfiksu. Legenda głosi, że mistrz ten był żonaty i posiadał córkę. Żona go jednak opuściła, udała się do Królewca, gdzie poznała mężczyznę, któremu urodziła syna. Mistrzowi powierzono wykonanie krucyfiksu i zamierzał on wykonać zlecenie z największą starannością, ale po rozstaniu z żoną opuściła go wena. Tymczasem córka mistrza poznała kawalera z Królewca, zakochała się w nim, a ojciec zaprosił młodzieńca do swojej pracowni w charakterze modela. Podczas rozmowy okazało się, że chłopak jest synem z nieprawego łoża jego żony. Wzburzony artysta przepełniony żądzą zemsty, żywcem ukrzyżował młodzieńca i zobrazował jego śmierć, tworząc postać Chrystusa na krzyżu. Gdy do pracowni przybyła córka, zastała w niej ukrzyżowanego narzeczonego, rzeźbę Chrystusa i martwego z powodu wyrzutów sumienia ojca. Na widok tego koszmaru, dziewczynie pękło serce.