W 997 roku na Pomorzu gościł przejazdem w drodze do Prus św. Wojciech, biskup praski.

Od wczesnego średniowiecza utrzymywał się zasadniczy podział Pomorza na dwie części: Pomorze Wschodnie z głównym ośrodkiem w Gdańsku i Pomorze Zachodnie z centrum w Szczecinie. Okresowo władzę sprawowali tam miejscowi książęta, ale do panowania nad tymi ziemiami aspirowali również władcy sąsiednich krajów. Ścierały się tam wpływy niemieckie, polskie i skandynawskie. Pomorze Wschodnie po raz pierwszy zostało podporządkowane monarchii piastowskiej przez Mieszka I. Jego następca, książę Bolesław Chrobry, aby mocniej związać te ziemie z państwem Polan, zorganizował misję biskupa praskiego Wojciecha. W 997 roku przybył on na Pomorze Wschodnie z misją szerzenia wiary chrześcijańskiej. W Gdańsku dokonał on chrztu mieszkańców i dzięki temu po raz pierwszy na kartach historii pojawiła się osada, która obecnie uznawana jest za stolicę Kaszub. Z Gdańska biskup udał się w podróż misyjną do Prus, gdzie zginął śmiercią męczeńską. Tradycja wskazuje św. Wojciecha jako chrystianizatora Pomorza Wschodniego.