Maria Skłodowska-Curie ciągle fascynuje świat swoją osobowością i dokonaniami. Genialny naukowiec, profesor i dyrektor laboratorium. Kobieta wyjątkowa, jedna z najważniejszych w historii, uczona, która zmieniła losy nauki. Była pierwszą kobietą, która otrzymała nagrodę Nobla i pierwszą osobą, która zdobyła tę nagrodę po raz drugi. Albert Einstein powiedział o niej, że była "jedynym człowiekiem niezepsutym przez sławę".
Rodzice Marii, wywodzący się z drobnej szlachty, byli nauczycielami.
Ojciec, Władysław Skłodowski, posługiwał się herbem Dołęga, a matka, Bronisława Boguska, herbem Topór.
Gdy Maria miała 9 lat, jej najstarsza siostra Zofia zmarła na tyfus.
Brat, Józef Skłodowski, był lekarzem internistą, siostra Bronisława Dłuska, z którą Marię łączyła sina więź i pasja do nauki, też była lekarzem, a także działaczką społeczną, niepodległościową i kobiecą. Druga siostra, Helena Skłodowska-Szalay, była nauczycielką, wizytatorką warszawskich szkół, działaczką oświatową.
Matka Marii zmarła w wieku 42 lat na gruźlicę.
Maria bardzo przeżyła śmierć matki, zwłaszcza, że dwa lata wcześniej zmarła jej siostra Zofia. Pogrążyła się w żałobie, wpadła w depresję i odwróciła się od Boga. Ojciec Marii był ateistą, ale matka była katoliczką. Maria już na zawsze pozostała ateistką.
Maria znała cztery języki obce: angielski, francuski, niemiecki i rosyjski.
Była znakomita z fizyki i matematyki, w związku z czym udzielała z tych przedmiotów korepetycji.
Maria miała świetne relacje z siostrą Bronią i to ona umożliwiła jej naukę w Paryżu, dzięki niej stała się osobą, którą znamy dzisiaj.
Ponieważ w domu Skłodowskich, zwłaszcza, gdy ojciec stracił pracę, nie przelewało się, siostry uzgodniły, że to najpierw starsza, Bronia pojedzie na studia do Paryża, a Maria będzie w kraju zarabiać na jej utrzymanie.
W Warszawie Maria zaczęła uzupełniać swoją wiedzę z fizyki i chemii w laboratoriach Muzeum Przemysłu i Rolnictwa przy Krakowskim Przedmieściu.
Pomagało jej tam dwóch młodych uczonych, cioteczny brat Józef Boguski, były asystent Dymitra Mendelejewa oraz chemik Napoleon Milicer, były współpracownik niemieckiego fizyka i chemika, profesora w Breslau i Heidelbergu, Roberta Wilhelma Bunsena.
To tam właśnie Skłodowska nauczyła się analizy chemicznej, którą później mogła wykorzystać przy izolowaniu radu i polonu.
Na początku 1891 roku Maria Skłodowska wyjechała na zaproszenie swojej siostry Broni do Paryża.
Tam zapisała się na Sorbonę, gdzie jako przedmiot studiów wybrała matematykę i fizykę. Jej profesorami na Sorbonie byli wybitni uczeni o światowej sławie: Paul Appel, Henri Poincare i Gabriel Lippman.
W czasie studiów Skłodowska udzielała się także w amatorskim teatrze.
Podczas jednego z przedstawień poznała i później zaprzyjaźniła się z Ignacym Janem Paderewskim.
W 1895 roku Maria Skłodowska wyszła za mąż za osiem lat starszego, skromnego naukowca, Pierre'a Curie.
Młodzi zawarli cywilny związek małżeński, bez obrączek, w towarzystwie najbliższej rodziny i przyjaciół. W prezencie ślubnym od jednego z przyjaciół otrzymali rowery, na których udali się w podróż poślubną.
Do ślubu Maria sprawiła sobie ciemną, wygodną suknię, aby później móc w niej pracować w laboratorium. Była kobietą praktyczną.
12 września 1897 roku przyszła na świat pierwsza córka Marii i Piotra - Irena.
Irena została później laureatką Nagrody Nobla w dziedzinie chemii. Była drugą kobietą wyróżnioną tą nagrodą w dziedzinie chemii.
Skłodowska, chcąc uzyskać tytuł doktora, podjęła pierwsze badania naukowe z promieniami Becquerela.
Wspólnie z mężem, za pomocą przemian chemicznych wyodrębnili nowy, nieznany pierwiastek chemiczny - polon, nazwany tak na cześć Polski. Odkrycie to przedstawili w dziele naukowym w lipcu 1898 roku. W grudniu tego samego roku, wspólnie z Gustawem Bemontem donieśli o odkryciu kolejnego pierwiastka chemicznego - radu.




