Ciekawostki o prawosławiu

Prawosławie
Znaleźliśmy 17 ciekawostek na temat prawosławia

Chrześcijaństwo powszechne

Prawosławie jest jednym z głównych odłamów chrześcijaństwa, opierającym swoją doktrynę na Piśmie Świętym i Tradycji Kościoła Wschodniego. Jest chrześcijaństwem powszechnym, a jego grecka nazwa "orthodoxia" oznacza prawdziwą chwałę i prawdziwą wiarę, strzeże i głosi prawdziwą wiarę w Boga. Liczba wiernych Cerkwi prawosławnej na świecie oceniana jest na 250-300 milionów.

1
Prawosławie jest jedną z trzech głównych gałęzi chrześcijaństwa, obok katolicyzmu i protestantyzmu.
Teologia i praktyki Kościoła prawosławnego są podobne do tych z wczesnego Kościoła.
2
Prawosławie swoją doktrynę opiera na Piśmie Świętym i Tradycji Kościoła Wschodniego.
Kościołami wschodnimi określa się wszystkie Kościoły chrześcijańskie, które mają swoje korzenie na terenach starożytnych patriarchatów: Konstantynopola, Aleksandrii, Antiochii i Jerozolimy.

Właściwe Kościoły wschodnie zwane ortodoksyjnymi, dzielą się na trzy grupy powstałe na skutek różnych interpretacji osoby Jezusa Chrystusa w świetle wiary chrześcijańskiej (dogmatów  chrystologicznych).
3
Kościół prawosławny zorganizowany jest w autokefaliczne (głowa tego kościoła nie jest odpowiedzialna przed jakimkolwiek innym hierarchą o wyższej randze) kościoły niezależne od siebie z prawnego punktu widzenia.
W XXI wieku jest ich szesnaście. Wybierają one własnego prymasa, którego jurysdykcja duszpasterska zależy od patriarchy wybranego przez synod. Wiele tych jurysdykcji odpowiada terytoriom jednego lub więcej państw - np. Patriarchat Moskiewski odpowiada terytorium Rosji i niektórym innym państwom postsowieckim.

Mogą również obejmować metropolie, biskupstwa, parafie, klasztory, a nawet znajdować się poza krajem, w którym rezyduje patriarcha. Przykładem może być Konstantynopol, którego jurysdykcja znajduje się częściowo w północnej Grecji i na wschodzie. W Besarabii (część Mołdawii i Ukrainy) nakładają się jurysdykcje patriarchów Bukaresztu i Moskwy.
4
Prawosławie ukształtowało się z pierwotnego chrześcijaństwa.
W II wieku chrześcijaństwo zmuszone było do wyboru drogi rozwoju - izolacja bądź otwarcie na nowe nurty. Wybrano dalszy rozwój, polegający na włączeniu do religii chrześcijańskiej dorobku kultury antycznej.

Z chrześcijańskim prymatem Rzymu nie zgadzało się wielu biskupów Wschodu. Rodziły się konflikty pomiędzy Kościołem Wschodnim i zachodnim, które w rezultacie doprowadziły do schizmy.

Podłożem rozłamu między Kościołami Wschodu i Zachodu były kulturowe różnice między wschodnią a zachodnią częścią ówczesnego świata chrześcijańskiego. Różnice kulturowe wyrażały się w odmiennym podejściu do treści Ewangelii - w istocie różnice w nauce Kościoła katolickiego i prawosławnego są niewielkie.

Rozłam między Kościołem Wschodu a Kościołem Zachodu jest schizmą, polega na zerwaniu jedności kościelnej, a nie na błędnej nauce (nie jest herezją).
5
Zasady prawosławia kształtowały się od I do VIII wieku podczas soborów powszechnych i synodów, z wyjątkiem nicejskiego I i konstantynopolitańskiego.
Na jednym z tych synodów, który odbył się w Orleanie w 533 roku ustalono, że kobiety nie mogą brać udziału w hierarchii kościelnej i nie mogą otrzymywać święceń kapłańskich.

Kształtowaniu się prawosławia towarzyszyły herezje (odrzucanie błędnych doktryn religijnych) i rozłamy. Towarzyszyła mu także polemika z licznymi ruchami religijnymi.

Jego rozpowszechnianie się rozpoczęło się we wschodniej części basenu Morza Śródziemnego w obrębie kultury greckiej.
6
Podstawowymi wymiarami prawosławia są: życie i kult, a także nauczanie doktrynalne wiary i moralności.
Głównymi prawdami wiary w prawosławiu są twierdzenia zawarte w Składzie Apostolskim (najwcześniejszym wyznaniu wiary Kościoła katolickiego).

Dla prawosławnych najwyższą władzą w sprawach wiary nie jest papież, lecz sobór powszechny. Soborowość w administracji kościelnej jest główną cechą odróżniającą Prawosławie od innych wyznań. 

Inną cechą indywidualną Kościoła prawosławnego jest fakt, że wszyscy biskupi są wobec siebie równi; metropolita czy patriarcha to "pierwszy wśród równych sobie".

Cechą ustroju zewnętrznego Kościoła prawosławnego jest autokefalia, czyli niezależność Kościoła miejscowego, jako odrębnej jednostki wchodzącej w skład całego Kościoła Powszechnego. Wszystkie lokalne Kościoły prawosławne łączy wspólna wiara, wspólne prawo kanoniczne i kult liturgiczny.
7
Prawosławni chrześcijanie wierzą w Trójcę Świętą, trzy odrębne, boskie osoby, z których każda jest pojedynczą istotą boską, niestworzoną, niematerialną i wieczną.
Te trzy osoby są rozróżniane przez ich wzajemne relacje. Ojciec jest wieczny i nie zrodzony i nie pochodzi od nikogo, Syn jest wieczny i zrodzony z Ojca, a Duch Święty jest wieczny i pochodzi od Ojca (a nie "od Ojca i Syna", jak w katolicyzmie - jest to rozbieżność miedzy prawosławiem a katolicyzmem).

Bóg jest jeden w trzech Osobach. W Bogu jest jedność natury i istoty, natomiast troistość poszczególnych Osób: Ojca, Syna I Ducha Świętego. Wcielony Jezus Chrystus jest prawdziwym Bogiem i prawdziwym człowiekiem, jest w nim cała pełnia Bóstwa i człowieczeństwa.
8
Źródłem wiary prawosławnej jest Pismo Święte wraz z Tradycją tworzące jedność.
Podstawową księgą dla wiernych jest Pismo Święte.
9
Prawosławie naucza także określonych zasad moralnych w małżeństwie.
Relacją między małżonkami ma kierować cnota czystości, której podstawą jest miłość polegająca na umiejętnym łączeniu namiętności ludzkiej z darem pobożności. Według doktryny prawosławnej pożycie seksualne małżonków ma  być wyrazem wiernej miłości ślubowanej w sakramencie małżeństwa, a prokreacja nie jest wymogiem koniecznym, a jedynie jednym z wielu celów pożycia małżeńskiego. Zjednoczenie małżonków jest najważniejsze.

Antykoncepcja nie opierająca się na metodach aborcyjnych jest w prawosławiu dozwolona.

Skłonność seksualną do osób tej samej płci prawosławie uważa za niezgodne z naturą i akty homoseksualne uznaje za grzech. Wzywa jednak do poszanowania osób wykazujących takie skłonności, gdyż sama orientacja odmienna od heteroseksualnej nie jest grzeszna.
10
Kościół prawosławny nosi nazwę cerkwi prawosławnej i jest drugim co do wielkości Kościołem chrześcijańskim z około 220 mln ochrzczonych członków.
Działa jako wspólnota kongregacji autokefalicznych, z których każda zarządzana jest przez swoich biskupów. Kościół prawosławny nie posiada centralnej władzy doktrynalnej lub rządowej analogicznej do Głowy Kościoła rzymskokatolickiego, papieża.





Ekumeniczny Patriarcha Konstantynopola uznawany jest za primus inter pares ("pierwszy wśród równych") i uważany za duchowego przywódcę wielu wschodnich parafii chrześcijańskich.