Ciekawostki o Konstantym Ildefonsie Gałczyńskim

Konstanty Ildefons Gałczyński
Znaleźliśmy 24 ciekawostki na temat Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego

"Pokazałeś w wesołej herezji przez swe fraszki fiołkowe i gęsie, ile jest nonsensu w poezji, ile poezji w nonsensie"

Konstanty Ildefons Gałczyński - poeta o niezwykłej łatwości pisania, mistrz groteski i abstrakcyjnego humoru, który jak nikt inny potrafił łączyć sprzeczności. Był poetą bardzo popularnym, a jego ponadczasowe teksty są ciągle czytane, jego poezja nadal śpiewana, a jego kabarety ciągle śmieszą. Bez jego wierszy nie byłoby Ireny Kwiatkowskiej, dla której specjalnie pisał, ani też współczesnej literatury, Młynarskiego, Osieckiej.

1
Urodził się w Warszawie 23 stycznia 1905 roku.
Był synem Konstantego i Cecylii z Łopuszyńskich. Ojciec był technikiem kolejowym, matka córką właściciela restauracji.
2
Dzieciństwo i młode lata spędził w kamienicy przy ulicy Towarowej 54 w Warszawie.
Urodził się w domu przy ul. Mazowieckiej, ale rodzice kilka razy się przeprowadzali, by w końcu zamieszkać na Towarowej.
3
W latach 1914-1918 mieszkał z rodzicami w Moskwie, gdzie chodził do Szkoły Komitetu Polskiego.
Rodzina Gałczyńskich została ewakuowana z Warszawy po wybuchu I wojny światowej. Będąc w Moskwie, Gałczyński zaczął pisać swoje pierwsze wiersze, które niestety zaginęły.
4
Po powrocie do Warszawy Gałczyński studiował filologię angielską i klasyczną, jednak żadnego z tych kierunków nie ukończył.
Powróciwszy do Warszawy kontynuował naukę w gimnazjum Giżyckiego, a po maturze rozpoczął studia na Uniwersytecie Warszawskim.
5
Pierwszy wiersz początkującego poety wydrukowano bezpośrednio przed maturą autora w 1923 roku, w czasopiśmie "Rzeczpospolita".
Wtedy też Gałczyński rozpoczął współpracę z "Cyrulikiem Warszawskim", a także napisał powieść "Porfirion Osiełek, czyli Klub Świętokradców". Powołano go też do służby wojskowej w szkole podchorążych, skąd został karnie wydalony i przeniesiony do Berezy Kartuskiej jako prosty żołnierz. Służbę odbywał przez dwa lata.
6
Należał do warszawskiej bohemy artystycznej. Związał się z grupą poetycką "Kwadryga" (powstała w 1926 roku w środowisku studentów UW) oraz pismami satyryczno-politycznymi Warszawy. Jego utwory publikowało też pismo społeczno-literackie "Tęcza" wydawane w Poznaniu.
Gałczyński tworzył na uboczu dwóch głównych nurtów poezji dwudziestolecia międzywojennego, klasycystycznego i szeroko pojętej awangardy. W swojej twórczości wykorzystywał futuryzm, kubizm, surrealizm, ale nie opowiedział się za żadnym kierunkiem. Wybrał poezję libero, cygana, trubadura, który służy wszystkim i nikomu.
7
Pisząc swoją poezję kierował się zasadą: "By zarobić ździebełko na bułeczkę i masełko".
Zależało mu na tym, aby utrzymać się ze swego pisania, zarobić na wyżywienie rodziny, by znaleźć drogę do szerokiej publiczności.
8
W 1930 roku Gałczyński ożenił się z Natalią Awałow.
Ich ślub odbył się w cerkwi prawosławnej - w soborze metropolitalnym Świętej Równej Apostołom Marii Magdaleny. Natalia była polską pisarką, autorką książek dla dzieci i młodzieży, tłumaczką literatury rosyjskiej. Używała pseudonimu Anna Glińska.
9
Między 1931 a 1933 rokiem Gałczyński przebywał w Berlinie jako attache kulturalny.
W Berlinie Gałczyński studiował język niemiecki i łacinę, a zasób ulubionych lektur powiększył o Wyznania św. Augustyna i Fausta Goethego. Po opuszczeniu Niemiec na dwa lata zamieszkał wraz z żoną w Wilnie i tam w 1936 roku urodziła się ich córka, Kira. W Wilnie Gałczyński nawiązał współpracę z radiem, drukował swoje wiersze w prasie wileńskiej, krakowskiej i warszawskiej. Własnym nakładem wydał też poemat "Ludowa zabawa". Nawiązał też wtedy współpracę z Hanką Ordonówną, dla której napisał m.in. "Buty szewca Szymona".
10
Do Polski powrócił w 1936 roku i zamieszkał w Aninie.
Poeta rozpoczął współpracę z "Prosto z Mostu". Jeszcze przed wybuchem wojny powstał cykl liryczny "Noctes Aninenses". W tym samym roku zmarła w Pradze matka poety.