Ciekawostki o Okinawie

Japońskie Hawaje

Okinawa
Położona na Oceanie Spokojnym, pomiędzy Japonią a Tajwanem, niewielka wysepka Okinawa, już od wielu lat interesuje i fascynuje badaczy. Tu żyje największa na świecie liczba stulatków, a mieszkańcy wyspy rzadziej chorują niż reszta Japończyków. W czasie II wojny światowej Okinawa odegrała ważną rolę, była jednym z nielicznych miejsc w Japonii, gdzie prowadzone były lądowe działania wojenne. Dziś Okinawę porównuje się do amerykańskiego raju - Hawajów i jest miejscem wypoczynku nie tylko dla Japończyków.
1.Okinawa jest największą wyspą archipelagu Okinawa.
Archipelag Okinawa znajduje się w środkowej części łańcucha archipelagu Riukiu, rozciągającego się między Tajwanem a trzecią co do wielkości wyspą japońską Kiusiu. Łukowaty archipelag Riukiu o długości około 1200 km tworzą wyspy oddzielające Morze Wschodniochińskie od Morza Filipińskiego.
2.Wyspa Okinawa należy do japońskiej prefektury Okinawa.
Jest jedyną prefekturą, która nie leży na żadnej z czterech głównych wysp Japonii. Jest też jedyną prefekturą leżącą całkowicie w strefie podzwrotnikowej.
3.Okinawa jest najmłodszym terytorium państwa japońskiego.
Do 1879 roku istniało tam niepodległe królestwo Riukiu. Początki państwowości Riukiu sięgają XII wieku. Jego kultura wyrosła na styku kultur Japonii, Chin i południowo-wschodniej Azji. Pod względem etnicznym, kulturowym i językowym mieszkańcy Riukiu są blisko spokrewnieni z Japończykami, ale od początków dziejów podążali własną drogą rozwoju. Królestwo rozwinęło się dzięki handlowi zamorskiemu z Japonią, Koreą, Malakką, Syjamem, Jawą, a przede wszystkim z Chinami, z którymi łączyły je więzy polityczne. Aneksja Królestwa Okinawy w 1897 roku położyła kres jego istnieniu, Japończycy utworzyli tam swoją prefekturę.
4.Powierzchnia Okinawy wynosi 1207, 66 km2.
Stolicą i największym miastem prefektury Okinawa jest Naha, mieszka w nim ponad 300 tys. mieszkańców. Naha jest portem handlowym i rybackim, posiada również lotnisko. Dzięki temu pełni funkcję regionalnego węzła komunikacyjnego, oferującego bezpośrednie połączenia lotnicze i promowe z innymi częściami Okinawy, Japonii i Azji.
5.Podczas II wojny światowej na Okinawie miała miejsce jedna z najkrwawszych bitew, tzw. bitwa o Okinawę.
Doszło tam do wielkiej operacji desantowej wojsk amerykańskich, która spotkała się z zaciętą obroną Japończyków. W trwających blisko trzy miesiące walkach (kwiecień-czerwiec 1945 roku) zginęło ponad 94 tys. cywili, 100 tys. Japończyków i 14 tys. Amerykanów.
6.Po wojnie Okinawa została oderwana od Japonii i na 27 lat znalazła się pod wojskową okupacją amerykańską.
Amerykanie wybudowali tam liczne bazy wojskowe, zagarniając pod nie jedną piątą powierzchni wyspy.
7.Amerykanie zamierzali na trwałe oderwać Okinawę od Japonii.
Prowadzili politykę promowania lokalnej kultury, mając na celu odrodzenie tożsamości narodowej Riukiu. Okinawczycy jednak sprzeciwiali się temu, ostentacyjnie manifestowali swoją japońskość, m.in. poprzez wywieszanie japońskich flag narodowych, co było zabronione przez Amerykanów. W latach 60-tych zawiązał się tam ruch społeczny na rzecz zwrotu Okinawy do macierzy, który skłonił Amerykanów do podjęcia rozmów z Japonią na temat zakończenia okupacji.
8.Osiągnięto porozumienie w sprawie zwrotu Okinawy, które weszło w życie w maju 1972 roku.
Ze strony amerykańskiej porozumienie podpisał prezydent Richard Nixon.
9.Wbrew oczekiwaniom miejscowej ludności, powrót do Japonii nie przyniósł rozstrzygnięcia w kwestii wycofania amerykańskich sił zbrojnych i likwidacji baz wojskowych.
Do chwili obecnej używana jest największa na Dalekim Wschodzie amerykańska baza lotnicza Kadena. Z Okinawy startowały superfortece B-52 do nalotów na Wietnam.
10.Do bazy Kadena przylega miasto Okinawa, które jest drugim pod względem liczby mieszkańców miastem w prefekturze.
Miasto Okinawa powstało z połączenia miasta Koza (obecnie dzielnica Okinawy) i wsi Misato. Koza powstała w miejscu obozu dla uchodźców po II wojnie światowej i rozwinęła się dzięki bazom wojskowym dającym zatrudnienie miejscowej ludności. Do dziś Koza jest miejscem nocnych klubów, barów i restauracji nastawionych na amerykańską klientelę. W latach 70-tych XX wieku zrodziła się tam okinawska muzyka rockowa - słynny Okinawan rock, która dzisiaj jest wizytówką Okinawy, ściągającą do Kozy licznych turystów z Japonii.
11.Na Okinawie zrodziło się karate - sztuka i sport walki.
Słowo karate oznacza po japońsku "pusta dłoń". Paradoksalnie, największe zasługi dla popularyzacji karate na świecie mają amerykańscy żołnierze stacjonujący na Okinawie. Wielu oficerów pod okiem lokalnych mistrzów rozpoczęło trening judo, karate i kendo. Osiągnąwszy wysokie stopnie wtajemniczenia wracali do Stanów Zjednoczonych, gdzie przekazywali swoje umiejętności następnym pokoleniom. Pomimo różnorodności stylów walki, istniej jedna postać uznawana przez wszystkie szkoły za patrona - Kotsaku Matsumora. W wielu świątyniach na Okinawie wspomina się go jako ludowego bohatera, który był w stanie przeciwstawić się uzbrojonym japońskim żołnierzom.
12.Najświętszym miejscem na Okinawie jest Sefa Utaki, naturalne sanktuarium lokalnej religii okinawskiej, a w zasadzie mitycznego starego Królestwa Riukiu.
Religia ta skupia się wokół kultu natury i kultu przodków. Sefa Utaki ma dwa typy świątyń: uganju (miejsce modlitw, często położone przy wodzie) i utaki, umiejscowione wśród skał, obdarzone wielką mocą, gdyż tam zbierają się duchy i bogowie. Sefa Utaki znajduje się w dżungli, na wzgórzu, nad oceanem, z widokiem na wyspę bogów Kudaka. To w tym właśnie miejscu bogini stworzenia zstąpiła na Ziemię. Rdzenni mieszkańcy Okinawy pielgrzymują w ramach Agariumai (pielgrzymka do miejsc świętych) do naturalnych sanktuariów ukrytych w dżungli, a najważniejszym z nich jest Sefa Utaki.
13.Okinawa jest miejscem, w którym żyje najwięcej na świecie stulatków, gdzie ludzie do późnych lat życia są szczupli, szczęśliwi, aktywni i bardzo rzadko chorują, w porównaniu do innych krajów.
Badania nad długowiecznością Okinawczyków trwały 25 lat i dowiodły, że to nie geny same w sobie są za to odpowiedzialne, a niskokaloryczna, urozmaicona, oparta głównie na roślinach dieta oraz aktywne spędzanie czasu.
14.Mottem Okinawczyków jest "Hara hachi bu" - jedz do momentu, aż poczujesz się w 80% najedzony.
Stulatkowie z Okinawy nigdy się nie przejadali, nie przeciążali układu pokarmowego. Nie pili mleka i nie jadali serów, ich dieta była bardzo uboga w cukier i tłuszcze. Obecność mięsa była znikoma. Dieta stulatków bogata jest w warzywa, codziennie zjadają przynajmniej 7 porcji warzyw lub owoców, piją zieloną herbatę, jedzą wodorosty, regularnie spożywają przyprawy: imbir, kurkumę, bylicę pospolitą. Głównymi produktami spożywanymi przez stulatków są bataty, soja, grzyby shiitake, wodorosty, gorzki melon.
15.Współczesna dieta Okinawczyków zmieniła się.
Jest w niej więcej wpływu zachodu, więcej mięsa i nasyconych tłuszczy, mniej warzyw. Młode pokolenie częściej choruje i nie jest już tak aktywne jak najstarsi mieszkańcy wyspy.