Ciekawostki o wrotyczu pospolitym

Wrotycz pospolity
Znaleźliśmy 17 ciekawostek na temat wrotycza pospolitego

Skuteczny odstraszacz uciążliwych owadów

Pospolicie występujący wrotycz jest rośliną nie tylko dekoracyjną z racji swoich intensywnie żółtych kwiatów, ale też od wieków wykorzystywaną w medycynie ludowej. W dobie, gdzie z obawy przed czyhającymi kleszczami i komarami często rezygnujemy ze swobodnej penetracji natury, warto sięgnąć po roślinę, którą nawet ptaki chronią swoje gniazda przed niechcianymi gośćmi.

1
Wrotycz pospolity (Tanacetum vulgare) jest rośliną należącą do rodziny astrowatych (Asteraceae).
Aseraceae jest jedną z najliczniejszych rodzin roślin naczyniowych, należy do niej około 25 tys. gatunków. Rodzina jest kosmopolityczna, a jej przedstawiciele zasiedlają bardzo zróżnicowane siedliska. Charakterystyczną cechą budowy tych roślin jest ciasne skupienie kwiatów na spłaszczonym i rozszerzonym szczycie pędu (osadniku) tworzące kwiatostan zwany koszyczkiem. Stosunkowo niewielu przedstawicieli astrowatych ma znaczenie użytkowe z wyjątkiem bardzo licznych gatunków uprawianych jako ozdobne. Do jadalnych należą: słonecznik zwyczajny i bulwiasty, sałata siewna, cykoria, karczoch. Część z nich użytkowana jest jako źródło insektycydów. Duża plenność i toksyczność tych roślin powoduje, że łatwo zasiedlają one ogromne obszary jako chwasty.
2
Wrotycz występuje w całej Europie i na tych obszarach Azji gdzie panuje umiarkowany klimat.
Nie występuje na Syberii i niektórych wyspach Morza Śródziemnego. W Polsce jest gatunkiem pospolitym.
3
Jego potencjał jako rośliny leczniczej dostrzegli już starożytni Grecy.
W VIII wieku wrotycz uprawiany był w ogrodach ziołowych Karola Wielkiego i przez benedyktyńskich mnichów z klasztoru w szwajcarskim Sankt Gallen. Stosowano go w leczeniu robaków jelitowych, reumatyzmu, problemów trawiennych, gorączki, owrzodzeń, a także jako środek dla kobiet ułatwiający poczęcie i zapobiegający poronieniom. W średniowieczu i w późniejszym okresie duże dawki wrotycza stosowano w celach poronnych.
4
W XV wieku chrześcijanie zaczęli dodawać wrotycz do posiłków wielkanocnych na pamiątkę gorzkich ziół spożywanych w Seder (początek żydowskiego święta Paschy), zgodnie z przykazaniem biblijnym "z gorzkich ziół będą go jeść".
Uważano także, że wrotycz ma dodatkowe korzyści - kontroluje wzdęcia wywołane jedzeniem roślin strączkowych, a także zapobiega robakom jelitowym, które według ówczesnej wiedzy pojawiały się w związku z jedzeniem ryb w okresie Wielkanocy. W Bretanii napój z wrotycza pospolitego pito w Poniedziałek Wielkanocny, gdyż uważano to za gwarancję, że cały rok będzie wolny od demonów, czarów i chorób.
5
Wrotyczu pospolitego używano także do mycia twarzy, gdyż podobno rozjaśniał i oczyszczał skórę.
W irlandzkiej medycynie ludowej w XIX wieku stosowano roztwór wrotycza i soli do kąpieli, jako sposób na ból stawów.
6
Wrotycz pospolity tworzy duże kępy rozrastające się przy pomocy krótkich kłączy.
Roślina wydziela silną woń przypominającą zapach kamfory.
7
Roślina posiada sztywną, dorastającą do 1,5 m łodygę o czterokanciastym przekroju.
Liście wrotycza są duże, skrętoległe, pierzastosieczne - dolne - pierzastowcinane, górne - wcinanopiłkowane.
8
Kwiatostany wrotyczu maja kształt baldachów składających się ze spłaszczonych koszyczków.
W koszyczkach, pomarańczowożółte kwiaty brzeżne są wyłącznie żeńskie, a wewnętrzne, nieco jaśniejsze, są obupłciowe. Kwitnie od czerwca do sierpnia. Owocem jest pięciożeberkowa niełupka.
9
Wrotycz rośnie pospolicie przy drogach, na miedzach.
Jest rośliną toksyczną, trującą dla bydła.
10
Kwiaty wrotyczu zawierają od 1 do 1,5 % olejku, którego głównymi składnikami są: tujon, izotujon, kamfora, borneol oraz gorzki lakton.
Mimo iż roślina zawiera trujący tujon, od wieków stosowana jest w ziołolecznictwie, ale głównie zewnętrznie - zwłaszcza w celu łagodzenia bólów reumatycznych, stanów zapalnych i do odkażania.

Podobne tematy