Ciekawostki o Turkuciu podjadku

Turkuć podjadek
Znaleźliśmy 13 ciekawostek na temat Turkucia podjadka

Gryllotalpa gryllotalpa

Swoją nazwę zawdzięczają temu, że często uszkadzają plony rolne i powodują straty. Przynajmniej tak kiedyś bywało, gdyż populacja tych owadów w ostatnich latach znacznie się zmniejszyła i nie stanowią one realnego zagrożenia. Są spokrewnione z pasikonikami, szarańczą i świerszczami. Prowadzą nocny tryb życia unikając w ten sposób zagrożenia ze strony ptaków, które ze względu na duże rozmiary turkucia nie mają problemów z jego dostrzeżeniem.

1
Jest szeroko rozpowszechniony w Europie, zwłaszcza południowej. Żyje również w północnej Afryce i zachodniej Azji.
W Polsce można go spotkać w każdym rejonie od nizin aż po tereny górzyste.
2
Preferują wilgotne tereny gdzie dobrze im się kopie w ziemi.
Spotkać je można na łąkach, polach uprawnych, mokradłach, rzecznych dolinach. Mogą zadomowić się również w szklarniach.
3
Jest jednym z największych owadów w Polsce. Samice są większe od samców.
Dorosła samica ma około 70 mm długości a samiec około 50 mm.
4
Jego ciało ma kolor ciemnobrązowy z żółtawym zabarwieniem części spodniej.
Jego ciało pokrywają niewielkie, delikatne, aksamitne włoski, które nadają mu opalizującego refleksu. Ma przezroczyste, i pokryte żyłkami układającymi się we wzór siatki. Przez większość czasu są pofałdowane, gdyż turkuć rzadko ich używa pozostając głównie pod ziemią.
5
Owad ten jest doskonałym kopaczem, świadczą o tym jego mocarne przednie kończyny.

Przednia kończyna turkucia podjadka

Kończyny te przypominają połączenie łopaty z grabiami i znacząco ułatwiają owadom podziemne prace. Większość życia spędzają pod ziemią, w której drążą skomplikowane systemy tuneli.

6
Są wszystkożerne, ich głównym składnikiem diety są korzenie roślin.
Uzupełniają ją jednak pokarmem mięsnym takim jak ślimaki, dżdżownice, pędraki i drutowce.
7
Turkucie budują złożony system tuneli, które zamieszkują przez cały rok.
Sieć taka może sięgać głębiej niż metr pod powierzchnią gruntu i złożona jest z przecinających się tuneli, które jednak są zbyt wąskie by można było w nich manewrować dlatego owady te poruszają się w nich wyłącznie do przodu i do tyłu.
8
Samce, zwłaszcza podczas ciepłych wiosennych wieczorów wydają charakterystyczne “chrupiące” dźwięki.
Ma to na celu zwabić samice, a aby zwiększyć donośność wydawanych przez siebie odgłosów budują pod ziemią specjalną komorę rezonującą.
9
Podczas sezonu rozrodczego, który ma miejsce późną wiosną, samica składa od 100 do 350 jaj.
Są one składowane w specjalnie przygotowanej podziemnej komorze i pilnowane przez samicę. By podnieść temperaturę w gnieździe, samica może podgryzać korzenie roślin nad nim rosnących po to by uschły i umożliwiły dostęp promieni słonecznych do gleby. Jaja wykluwają się po 10 - 20 dniach od złożenia.
10
Wyklute larwy (nimfy) pozostają pod opieką matki przez około trzy tygodnie.
Zanim osiągną dorosłość przechodzą sześć wylinek, a proces ten może trwać od roku do nawet trzech. Owady te wydają na świat jedno pokolenie rocznie.