Zwierzęta

Ciekawostki o długoszparze

Znaleźliśmy 15 ciekawostek na temat długoszpara

Cetorhinus maximus

Długoszpar, zwany także żarłaczem olbrzymim, jest drugą co do wielkości znaną rybą na świecie, po rekinie wielorybim. Długość jego ciała jest imponująca, bo dochodzi do dziesięciu metrów, a waga waha się w granicach czterech, sześciu ton. Ten olbrzym jest jednak niegroźnym rekinem, gdyż odżywia się wyłącznie zooplanktonem. Porusza się niespiesznie, przefiltrowując ogromną paszczą hektolitry morskiej wody.

1
Długoszpar (Cetorhinus maximus) jest gatunkiem dużej morskiej ryby chrzęstnoszkieletowej.

Ryby chrzęstnoszkieletowe są gromadą kręgowców wodnych, tradycyjnie zaliczanych do ryb właściwych (Pisces), obejmującą chimery, płaszczki i rekiny - łącznie około 1200 gatunków. 

Z zapisów kopalnych wynika, że istnienie rekinów datowane jest na ponad 400 mln lat, płaszczki najprawdopodobniej pojawiły się 200 mln lat temu, a chimery około 360 mln lat temu.

2
Długoszpar nosi też wiele innych nazw.

Nazywa się go: rekinem olbrzymim, żarłaczem olbrzymim, rekinem gigantycznym oraz rekinem słonecznym ( ze względu na skłonność do wygrzewania się w promieniach słonecznych tuż pod powierzchnią wody).

3
Długoszpar jest drugą co do wielkości znaną rybą na ziemi, po rekinie wielorybim.

Wraz z rekinem wielorybim (Rhinocodon typus) i rekinem wielkogębowym (Megachasma pelagios) należy do rekinów planktonożernych.

4
Długoszpar osiąga ogromne rozmiary.

Jako dorosły osobnik rekin olbrzymi osiąga zwykle długość ciała od 6,70 do 8,80 metra, ale może osiągać nawet 10 metrów i więcej. Największy zanotowany osobnik mierzył 12,27 m długości i został złapany w sieci na śledzie w Zatoce Fundy w Kanadzie w 1851 roku. Waga tej ryby przekraczała 9 ton.

Waga długoszparów wynosi około 5,2 tony.

5
Tłusta, duża wątroba długoszpara umożliwia mu unoszenie się w wodzie.

Stanowi ona około 25% masy jego ciała. Ubarwienie ciała długoszpara  jest prawie monochromatyczne - ciemnoszare, szarobrązowe do czarnego, z grzbietem ciemniejszym niż spód. Często na grzbiecie, po bokach ciała, a także pod głową występują jasne lub ciemne plamy.

Spód płetw jest także ciemnoszary, ale u młodocianych osobników płetwy są białe z wyraźnym odgraniczeniem ciemnych obszarów. W bardzo rzadkich wypadkach może wystąpić u długoszpara albinizm.

6
Płetwy piersiowe rekina olbrzymiego są bardzo szerokie.

Długoszpar posiada dwie płetwy grzbietowe, z których pierwsza, o kształcie prawie regularnego trójkąta równoramiennego, jest wyraźnie dłuższa od drugiej. Podstawa pierwszej płetwy grzbietowej znajduje się przed podstawą płetw brzusznych. Druga płetwa grzbietowa znajduje się prawie na przeciwko płetwy odbytowej i jest niemalże równa jej wielkości.

Płetwa ogonowa ma kształt półksiężyca.

7
Najbardziej charakterystyczną cechą długoszpara jest pięć par ogromnych szczelin skrzelowych.

Otaczają one jego ciało za głową jak kołnierz i prawie stykają się ze sobą na górze i na dole. Od tych długich szczelin (szpar) właśnie wywodzi się nazwa ryby. 

8
Kształt ciała długoszparów przypomina cygaro.

W związku z tym często mylone są z rekinami białymi. Odróżnia je jednak m.in. kształt szczęki, która u długoszpara ma kształt jaskini o szerokości do 1 metra, wyposażonej w 4-9 rzędów zmodyfikowanych zębów umieszczonych w błonie śluzowej, drobnych, stożkowatych w ilości do 3000 sztuk.

9
Długoszpary żywią się zooplanktonem.

Aby zdobyć pożywienie często pływają pod powierzchnią wody z szeroko rozwartym otworem gębowym. Pływają wolno, odfiltrowując z wody plankton, który zostaje uwięziony w jazach skrzeli, a następnie połknięty. Zooplankton, głównie widłonogi, zostaje złapany w pokryte śluzem zęby, spłukany do przełyku, gdy otwór gębowy jest zamknięty.

Długoszpar to jedyny typ rekina filtrującego, który żywi się bez pobierania wody, ale po prostu przepuszczając strumień przez gardło.

Jest on w stanie przefiltrować około 1800 -2000 ton wody na godzinę. Dorosły długoszpar potrzebuje do 500 litrów zooplanktonu dziennie, aby zaspokoić swoje potrzeby żywieniowe.

10
Długoszpary na ogół prowadzą samotniczy tryb życia, lub gromadzą się w małych ławicach.

Czasami dochodzi do nagromadzenia się ponad 100 rekinów. Poruszają się powoli, odfiltrowując plankton z wody, wysuwając płetwę grzbietową z wody, a nawet obracając brzuch. Ryby te pływają z prędkością około 3,7 km/h i nie wykazują tendencji do odpływania od zbliżających się statków.

Pomimo swojej powolności są w stanie wykonać zryw i całkowicie wyskoczyć z wody. Skoki te mogą być próbą pozbycia się pasożytów ze swego ciała (ektopasożyty), wśród których istotne są minogi morskie, które wgryzająsię w skórę rekina, nie penetrując jej.

Długoszpary atakowane są także przez rekina cygarowego (Isistius brasiliensis), który używa zębów do odgryzania kawałków ciała dużych ryb i ssaków morskich.

11
Długoszpary w zasadzie nie posiadają wrogów naturalnych.

Wiadomo, że atakowane są przez orki, ale niewiele drapieżników poluje na te rekiny. Istnieją informacje, że żarłacze białe żywią się m.in. padliną długoszparów.

12
Długoszpary są gatunkiem jajożyworodnym.

Młode wykluwają się z jaj, które dojrzewają w ciele matki. Zarodki żywią się żółtkiem, nie ma połączenia łożyskowego z matką. Liczba miotów i wielkość noworodków nie jest znana, ale przypuszcza się, że ciąża może u nich trwać od 1 do 3,5 roku.

Samce osiągają dojrzałość płciową przypuszczalnie przy długości 4-5 metrów, co odpowiada wiekowi 12-16 lat. Samice dojrzewają przy długości 8,1-9,8 metra.

Średnia długość życia długoszparów wynosi około 50 lat.

13
Pomimo ogromnych rozmiarów długoszpary nie stanowią zagrożenia dla ludzi.

Pozwalają nurkom zbliżać się do nich na bliską odległość. Jednak człowiek stanowi zagrożenie dla długoszparów. Historycznie, gatunek ten uważany był za cenną rybę pokarmową ze względu na swą powolność, brak agresji i obfitość występowania. Kulminacja odłowów tych ryb osiągnęła swój szczyt 100-150 lat temu. Polowano na nie ze względu na tłuszcz wytapiany z wątroby - jeden rekin średni dawał od 300 do 800 litrów tłuszczu, a w niektórych przypadkach nawet ponad 2000 litrów, ponieważ ogromna wątroba długoszpara zawiera do 60% tłuszczu. Polowano na nie przy użyciu harpuna.

Obecnie bardzo zmniejszyło się zapotrzebowanie na tłuszcz długoszparów. 

    Dowiedz się więcej...
14
Długoszpary uważane są przez naukowców za gatunek zagrożony.

Ze względu na powolny wzrost, długi okres ciąży, niski wskaźnik potomstwa i późną dojrzałość płciową, gatunek ten nie jest w stanie szybko się odbudować, dlatego uznano, że należy otoczyć go ochroną. Gatunek został w 2005 roku umieszczony na Czerwonej Liście Gatunków Zagrożonych. Obecnie klasyfikowany jest jako "wrażliwy".

15
W przeszłości długoszpary nazywane były wężami morskimi.

Ponieważ zdarza się, że rekiny te pływają po powierzchni wody w dużych grupach, czasami jeden za drugim, z uniesionymi płetwami grzbietowymi, widok taki interpretowano jak wąż morski lub inny pływający potwór.

Najnowsze tematy

Ciekawostki o Ojos del Salado
Ojos del Salado to stratowulkan należący do pasma górskiego Andów, położony na granicy Argentyny i Chile. Z wysokością 6891 m n.p.m. zajmuje pozycję n ...
Ciekawostki o Elbrusie
Elbrus jest starym stratowulkanem o niemal symetrycznej budowie. Uznaje się go za uśpiony, gdyż od około dwóch tysięcy lat nie odnotowano jego erupcji ...
Ciekawostki o Cotopaxi
Cotopaxi to jeden z najwyższych czynnych wulkanów. Jest stratowulkanem o niemalże idealnym stożku, który dla rdzennej andyjskiej ludności był zawsze p ...
Ciekawostki o Atakamie
Pustynia Atakama w Chile jest ogromną przestrzenią o marsjańskim krajobrazie. Jest najbardziej suchą niepolarną pustynią na świecie i drugą pod względ ...
Ciekawostki o Montanie
Mottem tego jednego z największych stanów jest "złoto i srebro", ale w przypadku Montany znaczy to znacznie więcej. Oprócz bogatych złóż  mineralnych, ...
Ciekawostki o Marku Grechucie
Marek Grechuta był jedną z największych indywidualności. Był prawdziwym artystą o wielu talentach: piosenkarza, poety, kompozytora, malarza, architekt ...
Ciekawostki o Saharze
Nazwa pustyni wywodzi się z języka arabskiego, gdzie słowo ṣaḥārā oznacza pustynie (rodzaj żeński w liczbie mnogiej). Przynajmniej przez kilka tysięcy ...
Ciekawostki o grzybach
Grzyby występują na całym świecie i rosną w szerokim zakresie siedlisk. Można je spotkać w ekstremalnych środowiskach, takich jak pustynie lub obszary ...

Podobne tematy

Ciekawostki o Żarłaczu białym
Żarłacz biały jest strasznym drapieżnikiem morskim. Jego przerażające szczęki zainspirowały twórców Hollywood i spowodowały narośnięcie wielu mitów wo ...
Największa ryba na świecie - rekin wielorybi
Choć nie jest największym stworzeniem, które można spotkać w oceanie, gdyż to miano przysługuje płetwalowi błękitnemu, wśród ryb nie ma większego giga ...
Ciekawostki o Sumie pospolitym
Jest największą rybą słodkowodną Europy. Rekordowe osobniki żyjące w Dnieprze mogą osiągać ponad 5 metrów długości i 400 kilogramów wagi. Doniesienia ...
Ciekawostki o Szczupaku
Jest to jedna z bardziej rozpoznawanych i znanych ryb w Polsce. Drapieżny, duży szczupak jest wyposażony w ostre i długie zęby, które są doskonale prz ...
Ciekawostki o łososiach
Łosoś to ryba migrująca. Żyje w morzach i oceanach a na czas tarła podróżuje do wartkich i dobrze natlenionych wód słodkowodnych aby tam złożyć ikrę. ...
Ciekawostki o śledziach
Śledzie są bardzo popularnymi rybami. Występują na północnej półkuli ziemi. Od zarania dziejów były jedną z chętniej poławianych ryb. Wraz z przemysło ...
Ciekawostki o paprykarzu szczecińskim
Powstanie paprykarza szczecińskiego zostało podyktowane oszczędnościami. Aby zagospodarować odpady po wykrawaniu kostki rybnej z zamrożonych bloków wy ...
Ciekawostki o Błazenkach
Błazenki nazywane są również rybami ukwiałowymi, ponieważ całe swoje życie zamieszkują w ukwiale, który staje się ich obrońcą przed drapieżnikami. Po ...

Powiązane artykuły