Rośliny

Ciekawostki o topinamburze

Znaleźliśmy 16 ciekawostek na temat topinamburu

Słonecznik bulwiasty

Słonecznik bulwiasty zwany też topinamburem czy karczochem jerozolimskim jest rośliną powszechnie znaną i wykorzystywaną w różnych celach od bardzo dawnych czasów.

Do XVIII wieku stanowił podstawę wyżywienia ludzi mniej zamożnych, ale bywał również rarytasem na królewskim dworze. Gdy pojawiły się ziemniaki, został zapomniany na jakiś czas, ale obecnie wraca do naszych kulinariów, gdzie często traktowany jest jak danie ekskluzywne.

Topinambur ma bardzo szerokie spektrum zastosowań. Jest rośliną spożywczą, leczniczą, przemysłową, stanowi paszę dla zwierząt, a także przysmak dla zwierząt leśnych.

Aby uchronić uprawy, leśnicy sadzą topinambur dla dzików, które bardzo lubią te bulwy. Wbrew panującej w niektórych kręgach opinii, nie są to ziemniaki, na dodatek wykopywane przez ludzi.

1
Właściwa nazwa topinamburu to słonecznik bulwiasty (Helianthus tuberosus).

Jest to gatunek rośliny należącej do rodziny astrowatych (Asteraceae). Astrowate są jedną z najliczniejszych rodzin roślin naczyniowych - należy do niej około 25 tys. gatunków.

Rodzina jest kosmopolityczna (nie występuje jedynie na Antarktydzie), jej przedstawiciele zasiedlają różne siedliska. Mimo wielkiego zróżnicowania stosunkowo niewielka ilość przedstawicieli astrowatych ma znaczenie użytkowe, oprócz gatunków uprawianych jako rośliny ozdobne.

Do jadalnych przedstawicieli astrowatych należą: słonecznik zwyczajny i słonecznik bulwiasty (topinambur), sałata siewna, cykoria, karczoch.

2
Topinambur pochodzi z Ameryki Północnej.

Obecnie rozpowszechniony jest na wielu kontynentach jako roślina jadalna, pastewna i ozdobna. Rośnie dziko niemal w całej Europie, na Azorach, w Ameryce Środkowej i Południowej, w Nowej Zelandii, Japonii, północnych Chinach i Iranie.

Uprawiany jest na obu półkulach, poza klimatem umiarkowanym także w tropikach. W Polsce jako kenofit (gatunek obcego pochodzenia) rozpowszechniony jest na całym niżu i niższych obszarach górskich.

3
Na wielu obszarach uznawany jest za gatunek inwazyjny.

Jeśli jego występowanie wykracza poza zasięg pierwotny, podejmowane są działania ograniczające jego rozprzestrzenianie.

W Polsce postulowane jest zaniechanie jego uprawy na obszarach chronionych, w pobliżu wód i lasów, w miejscach przyrodniczo cennych, gdyż stanowi zagrożenie dla gatunków rodzimych.

4
Topinambur pierwotnie uprawiany był przez rdzenną ludność obu Ameryk.

Do Europy trafił w XVI wieku. Szybko stał się bardzo powszechnym warzywem w Europie i obu Amerykach. Wykorzystywano go również jako paszę dla zwierząt gospodarskich.

Szczególnie Francuzi upodobali sobie to warzywo, a szczyt jego popularności przypadł na przełom XIX i XX wieku. W 2002 roku topinambur podczas Nice Festival for the Heritage of the French Cuisine został nazwany "najlepszym składnikiem zupy warzywnej".

5
Francuski odkrywca Marc Lescarbot opisał topinambur jako "wielkie jak rzepa lub trufle", nadające się do jedzenia i smakujące "jak boćwina, ale przyjemniejsze".

W 1629 roku angielski zielarz i botanik John Parkinson napisał, że szeroko uprawiany topinambur stał się powszechny i tani w Londynie, do tego stopnia, że "najbardziej wulgarni zaczynają nim gardzić".

Ale kiedy topinambur po raz pierwszy przybył do Anglii, jego bulwy stały się przysmakiem królowej.

W Ameryce topinambur nazywany jest karczochem jerozolimskim lub kanadyjską truflą.

 

6
Amerykanie nazywają bulwy słonecznika bulwiastego karczochem jerozolimskim lub kanadyjską truflą.

Prawdopodobnie związane jest to z relacją Samuela de Champlain, francuskiego odkrywcy, który podróżując po Ameryce Północnej wysłał pierwsze próbki rośliny do Francji, zauważając, że smakuje ona podobnie jak karczoch.

Nazwa topinambur pochodzi przypuszczalnie z 1615 roku, kiedy członek brazylijskiego plemienia Topinamba odwiedził Watykan w tym samym czasie, gdy wystawiano tam bulwy przywiezione z Kanady, stosowane jako krytyczne źródło pożywienia, które pomogły francuskim osadnikom w Kanadzie przetrwać zimę.

Nazwa ta przyjęła się i jest obecnie używana w języku francuskim, niemieckim, włoskim, polskim, rumuńskim, rosyjskim i hiszpańskim.

7
Słonecznik bulwiasty to wieloletnia roślina zielna dorastająca do 1,5-3 metrów wysokości z przeciwległymi liśćmi w dolnej części łodygi, a naprzemiennie ustawionymi w jej górnej części.

Liście są szorstkie i włochate. Kwiaty słonecznika bulwiastego są żółte, zebrane w koszyczki, o lekko waniliowo-czekoladowym zapachu. Owocem jest niełupka o długości 5-7 mm.

Część podziemną rośliny tworzą cienkie, włókniste korzenie oraz sznurkowate, białawe rozłogi podziemne osiągające około 1,2 metra długości. Na ich końcach powstają podziemne bulwy pędowe o elipsoidalnym lub gruszkowatym kształcie.

8
Jedna roślina wytwarza od kilku do kilkudziesięciu bulw o różnej wielkości.

Ich długość wynosi 7-10 cm, a grubość od 3-6 cm. Często są wydłużone i nierówne, nieco przypominaja wyglądem korzeń imbiru, mają chrupiącą konsystencjęą

W zależności od odmiany skórka bulw ma kolor biały, kremowobiały, różowy lub fioletowoczerwony. Miąższ zawsze jest biały lub kremowobiały.

9
Bulwy topinamburu są soczyste i lekko słodkawe.

Zawierają do 17% inuliny, stanowiącej 75-80% wszystkich węglowodanów. Pozostałe cukry to skrobia oraz cukry proste (fruktoza, sacharoza, maltoza i niskocząsteczkowe fruktooligosacharydy.

Najwięcej inuliny zawierają bulwy o białym lub żółtym zabarwieniu, mniej te o zabarwieniu czerwonym, ale zawierają one więcej białek.

10
Dzięki dużej zawartości inuliny bulwy dobrze znoszą niską temperaturę (do -30 °C) i mogą być pozostawione na zimę w glebie, w przeciwieństwie do ziemniaka.

W trakcie przechowywania bulw, inulina hydrolizuje w cząsteczki fruktozy. Swój słodki smak bulwy topinamburu zawdzięczają fruktozie, która jest półtora raza słodsza niż sacharoza.

Wykazano, że wahania temperatury wpływają na ilość inuliny, którą może wytwarzać topinambur. Jej mniejsza ilość wytwarzana jest w chłodniejszych rejonach niż w cieplejszych.

 

 

11
Topinambur jest pokarmem dla diabetyków.

Ponieważ inulina nie jest przyswajana w jelicie, nie powoduje ona skoku glikemicznego, jak to bywa w przypadku ziemniaków.

W medycynie ludowej topinambur wykorzystywany był w leczeniu cukrzycy, otyłości, chorób układu krążenia, reumatyzmu.

Sproszkowane bulwy topinamburu wchodzą w skład preparatu "Topinulin" stosowanego jako środek dietetyczny, dający uczucie sytości.

12
Bulwy topinamburu zawierają dużo krzemionki.

Posiadają też więcej niż ziemniaki witaminy B1 i żelaza. Zawierają witaminę C (do 45 mg w 100 g), a także sporo karotenu. Wśród makroelementów na uwagę zasługuje zawartość miedzi, magnezu i potasu.

W różnych innych organach rośliny stwierdzono obecność kumaryny, nienasyconych kwasów tłuszczowych.

13
Badania naukowe zlecone przez Komisję Europejską wykazały lecznicze działanie topinamburu na raka sutka.
Opublikowano doniesienia o działaniu cytotoksycznym na dwie linie komórkowe raka sutka seskwiterpenów laktonowych wyizolowanych ze słonecznika bulwiastego oraz działaniu przeciwnowotworowym białek wyizolowanych z bulw.
14
Bulwy topinamburu mogą być spożywane na surowo, gotowane lub marynowane.

We Francji i Włoszech używane są do przygotowywania zup. Najczęściej przygotowuje się je podobnie do ziemniaków. Walory smakowe gotowanych bulw poprawia dodanie gałki muszkatołowej. Polecane są także bulwy zapiekane z serem cheddar. Pieczone bulwy mogą być stosowane jako substytut kawy.

Wykorzystuje się je też do produkcji inuliny i fruktozy.

 

15
Topinambur wykorzystywany jest także jako pasza dla zwierząt.

W tym celu wykorzystuje się całą roślinę, zarówno pędy i liście, jak i bulwy.  Topinambur wysadzany jest też na poletkach łowieckich w celu dokarmiania zwierzyny.

Sadzi się go również na poletkach zaporowych na skraju lasów, aby zapobiegać niszczeniu upraw przez zwierzynę leśną. Dotyczy to przede wszystkim dzików, które bardzo lubią bulwy topinamburu i chętnie je jedzą.

16
Bulwy stanowią też surowiec do produkcji alkoholi.

Z biomasy natomiast wytwarza się bioetanol - z 1 ha uprawy można uzyskać ponad 2,5 tys. dm3 dodatku do paliw.

Pędy nadziemne po wysuszeniu i rozdrobnieniu mogą służyć jako opał w piecach, bądź mogą być wykorzystane jako  surowiec do wyrobu brykietów i peletu.

Często słonecznik bulwiasty uprawiany jest ze względu na swoje walory dekoracyjne, jako roślina ozdobna.

Najnowsze tematy

Teatro Amazonas - opera w sercu amazońskiego lasu deszczowego
Teatro Amazonas to jeden z najważniejszych teatrów Brazylii i główną atrakcją miasta Manaus. Zlokalizowany  w Largo de São Sebastião, historycznym cen ...
Ciekawostki o krowach
Kiedyś wypasane były w mniejszych stadach na wiejskich łąkach, dziś najczęściej spotykamy ja w dużych farmach nastawionych na przemysłową produkcję. D ...
Ciekawostki o długoszparze
Długoszpar, zwany także żarłaczem olbrzymim, jest drugą co do wielkości znaną rybą na świecie, po rekinie wielorybim. Długość jego ciała jest imponują ...
Ciekawostki o Niemczech
Nasi zachodni sąsiedzi to kraj o burzliwej historii. Stamtąd pochodzi tradycja i kultura średniowiecznej chrześcijańskiej Europy ale i także jeden z n ...
Ciekawostki o Alfredzie Noblu
Żyjący w XIX wieku Alfred Nobel najbardziej znany jest z tego, że przekazał swoją fortunę na ustanowienie Nagrody Nobla, choć wniósł on także wielki w ...
Ciekawostki o Rzymie
Historia Rzymu trwa nieprzerwanie od 28 wieków, choć wiadomo że obszar ten był zamieszkiwany przez ludzi dużo wcześniej. Rzym jest jednym z najdłużej ...
Ciekawostki o Afryce
To właśnie z Afryki na podbój świata wyruszyli pierwsi przodkowie współczesnego człowieka. Choć w starożytności w Afryce rozwijały się i rozkwitały po ...
Ciekawostki o Kasprowym Wierchu
Kasprowy Wierch należy do najpopularniejszych tatrzańskich szczytów. Rocznie odwiedza go cztery tysiące turystów, a dzięki istniejącej od 1936 roku ko ...

Podobne tematy

Ciekawostki o grzybach
Grzyby występują na całym świecie i rosną w szerokim zakresie siedlisk. Można je spotkać w ekstremalnych środowiskach, takich jak pustynie lub obszary ...
Ciekawostki o pomidorach
Czerwone, zielone, żółte, pomarańczowe, czarne - wszystkie wyśmienicie smakują, w każdej postaci. Oprócz walorów smakowych mają mnóstwo wartości odżyw ...
Ciekawostki o rzodkiewce
Kojarzy się z początkiem wiosny, bo jako jedna z pierwszych pojawia się na naszych stołach po zimie. Można ją chrupać między posiłkami, można dodawać ...
Ciekawostki o burakach
To niezbyt doceniane warzywo co raz częściej pojawia się na naszych stołach i powraca do łask. I jest to świetna wiadomość, ponieważ buraki są warzywe ...
Ciekawostki o brukselce
Brukselka jest botaniczną odmianą kapusty warzywnej należącą do rodziny kapustowatych. Prawdopodobnie powstała ze skrzyżowania kapusty głowiastej i ja ...
Ciekawostki o marchwi
Jest bardzo popularnym warzywem bez którego nie możemy się obejść w kuchni. Spożywamy ją w zupach, jako dodatek do mięs a nawet przyrządzamy z niej ci ...
Ciekawostki o karczochach
Karczochy są roślinami uprawianymi od tysięcy lat jako warzywo. Pochodzą z rejonów śródziemnomorskich i północnej Afryki, należą do rodziny astrowatyc ...
Ciekawostki o pietruszce
Jest to warzywo powszechnie wykorzystywane w kuchni. Oprócz swoich walorów smakowych posiada też wiele składników odżywczych i może pomagać na niektór ...