Ciekawostki o Romanie Dmowskim

11
Po wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej, dążył do uniemożliwienia realizacji planów PPS dotyczących wywołania w Królestwie Polskim powstania przy udziale naczelnego dowództwa armii i rządu japońskiego.
Udał się do Tokio (dwa miesiące przed Piłsudskim i Filipowiczem) i przy pomocy memoriałów starał się przekonać Japończyków, że wspieranie antyrosyjskiego powstania na ziemiach polskich nie przyniesie Japonii korzyści, a będzie miało tragiczne konsekwencje dla samych Polaków. Ruch rewolucyjny uważał za szkodliwy dla jedności narodowej i sprawy polskiej.
12
W 1905 roku przeniósł się do Warszawy, zlikwidował też "Przegląd Wszechpolski".
W stolicy kierował redakcją "Gazety Polskiej". W latach 1907-1909 był posłem do II i III Dumy Państwowej, pełniąc funkcję prezesa Koła Polskiego.
13
Dmowski twierdził, że dla Polski zdecydowanie większym zagrożeniem są Niemcy niż Rosja, gdyż posiadają one oprócz potęgi militarnej i wielkiego potęcjału, przewagę cywilizacyjną, która po opanowaniu polskich ziem groziłaby wynarodowieniem Polaków.
Dowodził tego w wydanej w 1908 roku książce "Niemcy, Rosja i kwestia polska".
14
Po wybuchu I wojny światowej Dmowski wszedł w skład utworzonego w Warszawie Komitetu Narodowego Polskiego.
Komitet skupiał głównie przedstawicieli Narodowej Demokracji oraz Stronnictwa Polityki Realnej, którzy reprezentowali orientację prorosyjską. W 1915 roku wyjechał do Piotrogrodu.
15
Gdy Warszawa została zajęta w 1915 roku przez Niemców, a Rosjanie zostali wyparci z Królestwa Polskiego, Dmowski opuścił Rosję i udał się do Londynu.
Tam przekonywał, prowadząc rozmowy z politykami, naukowcami i dziennikarzami, do poparcia odbudowy niepodległego państwa polskiego.
16
Był jednym z sygnatariuszy "Deklaracji lozańskiej" wyrażającej protest przeciwko aktowi 5 listopada 1916 roku wydanemu przez cesarzy Wilhelma II i Franciszka Józefa I.
W 1917 roku został przewodniczącym powstałego w Lozannie Komitetu Narodowego Polskiego. Komitet ten został uznany przez rząd francuski za oficjalną reprezentację Polski. W nastepnych miesiącach taką samą decyzję podjęły rządy Wielkiej Brytanii, Włoch i USA.
17
W 1916 roku Dmowski za cykl wykładów otrzymał doktorat honoris causa na Uniwersytecie w Cambridge.
18
W 1918 roku wręczył sztandar czterem pułkom powstającej we Francji Armii  Polskiej, na czele której stanął generał Józef Haller.
Z Paryża udał się do Stanów Zjednoczonych, gdzie dwukrotnie spotkał się z prezydentem T. W. Wilsonem i gdzie zabiegał o poparcie Polonii amerykańskiej.
19
W 1919 roku wraz z Ignacym Paderewskim reprezentował Polskę na paryskiej konferencji pokojowej, gdzie wspólnie, w jej imieniu podpisali Traktat Wersalski.
Traktat formalnie przywracał Polskę na mapę Europy. Doprowadzono do uznania Polski z Wielkopolską i Pomorzem Gdańskim, nakazano referendum na Warmii, Mazurach i Górnym Śląsku oraz ustanowiono Wolne Miasto Gdańsk. Dmowski podpisał także traktat pokojowy koalicji z Austrią w Saint-Germain.
20
Dmowski był zwolennikiem inkorporacyjnej (wchłonięcie terytorium przez państwo) koncepcji wschodniej granicy Polski, która pozostawała w opozycji do federacyjnej koncepcji Piłsudskiego.
Wizja granic wschodnich Dmowskiego pokrywała się w sporej części z granicami II RP i ostatecznie idea inkorporacji ziem wschodnich została zrealizowana.